Niet elke band heeft last van het ‘moeilijke tweede plaat syndroom’. Oasis rekende er in 1995 keihard mee af want (What’s The Story) Morning Glory was de beste plaat van de jaren negentig en verkocht zelfs nog beter dan het toch ook niet misselijke debuut Definitely Maybe. In het voorjaar van dit jaar was er de voortreffelijke reissue in verschillende formats van die mijlpaal, nu is WTSMG aan de beurt voor zo’n behandeling. En het is opnieuw een waar genot om deze Britpop in volle glorie uit de speakers te laten stromen. De hits zijn onverslijtbaar, de verbazing over het geniale en ongegeneerde jatwerk van Beatles, Stones en Kinks onverminderd groot en het is nog altijd heerlijk leunen tegen die muur van geluid met bluf en arrogantie als cement. Het originele album telde 12 tracks en deze heruitgave brengt de teller op maar liefst 40, verdeeld over drie schijven. De boel is geremastered, er zijn B-kantjes toegevoegd alsmede opnamen van soundchecks en live-opnamen. En omdat Oasis op B-kantjes en on stage vrijwel altijd piekte, zijn de toevoegingen zeer de moeite waard. Een van de vele hoogtepunten is het disc 3 afsluitende The Masterplan (live at Knebworth Park) met een orkest erbij en de remix van Brendan Lynch van Champagne Supernova. De roep om een reünie zal hierna ongetwijfeld in volume toenemen maar er zijn nog maar weinig aanwijzingen dat de broedertwist wordt of is beslecht. De reissue van Be Here Now is vast eerder een feit.